Patrząc na cukrzycę z perspektywy osób młodych lub w średnim wieku widać niewątpliwie, że to jedno z najważniejszych wyzwań zdrowotnych naszych czasów. Jej ignorowanie, szczególnie w młodości, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Badanie pod kątem cukrzycy i insulinooporności w wieku 30-40 lat jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i zarządzania tą chorobą. Co warto wiedzieć o niej będą na półmetku – teoretycznie – życia?
Wczesna diagnoza odgrywa ogromne znaczenie
W przypadku niewykrytej i nielecznej insulinooporności – niewątpliwie problemu cywilizacyjnego - istnieje znaczące ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Czym jest owa insulinooporność, która cechuje coraz szerzą grupę dzisiejszych osób w wieku ok. 40 lat? To stan, w którym komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na insulinę, co może prowadzić do wzrostu poziomu glukozy we krwi, będącego głównym markerem cukrzycy. Wykorzystując np. prywatne pakiety medyczne warto więc robić regularne badania w tym zakresie.
Trzeba na to spojrzeć z perspektywy jeszcze jednej kwestii. To komplikacje mikro- i makronaczyniowe. Ignorowanie cukrzycy w młodości może przyczyniać się do rozwoju powiązanych problemów. Tu wymienić można np. retinopatię, nefropatię i neuropatię cukrzycową, które mogą prowadzić do utraty wzroku, niewydolności nerek oraz uszkodzeń nerwów. Dużym zagrożeniem będą też powikłania makro, a więc np. choroba wieńcowa, udar mózgu czy choroba naczyń obwodowych.
Ograniczenie ryzyka cukrzycy w średnim wieku
Ograniczanie ryzyka cukrzycy, zwłaszcza w wieku 40 lat, wymaga konkretnych działań dotyczących stylu życia i regularnych badań. Podstawą powinna być jednak zdrowa dieta i zrównoważone posiłki bogate w w warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty, chude białka i zdrowe tłuszcze.
Należy unikać nadmiaru cukrów prostych znajdujących się w słodzonych napojach, słodyczach i przetworzonej żywności. Ważna jest też prozaiczna kontrola porcji - jedzenie mniejszych porcji może pomóc w utrzymaniu zdrowej wagi. Inną kwestią jest aktywność fizyczna. Przykładem mogą być regularne ćwiczenia aerobowe lub trening siłowy. Takie aktywności pomagają zwiększyć masę mięśniową i poprawić kontrolę glukozy. Znaczenie odgrywa zmniejszenie masy ciała. Nawet niewielka redukcja może znacząco obniżyć ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2./ FOT: congerdesign
