Jak rozpoznać Legionellę? Oto symptomy groźnej bakterii

Legionella to choroba mało znana i upowszechniona – stąd tak duże wątpliwości co do jej pochodzenia w Rzeszowie. Trzeba jednak zwrócić uwage na ponadprzeciętne możliwości adaptacji jej bakterii w środowisku. Bakteria Legionella pneumophila, sprawca choroby legionistów, jest wszechobecna na całym świecie, ale sytuacja z Rzeszowa jest w Polsce ewenementem. Tym bardziej, że spotyka się ją w nieco innych warunkach -  naturalne siedliska obejmują strumienie, stawy oraz wilgotną glebę. Wyjątkowo adaptuje się ona także do różnych warunkach – nazwijmy je sztucznymi – opartymi na wodzie. To np.:

• systemy wodno-kanalizacyjne w hotelach, szpitalach i domach opieki;
• fontanny, urządzenia klimatyzacyjne, nawilżacze;
• baseny termalne;
• spa;
• hydromasaże;
• urządzenia medyczne.

Generalnie można bowiem przyjąć, że to woda jest naturalnym środowiskiem rozwoju Legionelli. Przerywany przepływ wody, obecność biofilmu, a także składniki mineralne, takie jak sole wapnia i magnezu, stwarzają doskonałe warunki do rozmnażania bakterii w temperaturze od 25 do 40 stopni Celsjusza.

Jak można się zakazić Legionellą?

Zakłądając, że to wilgoć i woda sprzyjają Legionelli, wydaje się że należy unikać tego typu miejsc. Nic bardziej mylnego. Warto bowiem zauważyć, że drogą zakażenia jest wdychanie zakażonego aerozolu, na przykład podczas korzystania z prysznica lub nebulizatora. Mikroaspiracja wody, na przykład podczas zakrztuszenia się, może więc również doprowadzić do infekcji.

Z drugiej strony ważne jest to, iż samo zakażenie – o co obawiano się np. W Rzeszowie - nie przenosi się przez spożycie skażonej wody ani bezpośredni kontakt między ludźmi. Choroba nie dotyczy też wszystkich, bo bardziej narażone są na nią osoby o obniżonej odporności i choroby przewlekłe są bardziej narażone na zakażenie.

Legionella a objawy – te anomalie mogą niepokoić

Oczywiście nie można generalizować objawów Legionellozy i zakładać, że każdy z nich to – niejako automatycznie – symptom choroby. Warto jednak zwrócić na nie uwagę i skonsultować się z lekarzem. To ważne, bo Lgionelloza objawia się po okresie inkubacji trwającym od 2 do 10 dni. Podstawowymi sygnałami choroby mogą być:

• bóle mięśni i głowy;
• gorączka;
• objawy zapalenia płuc, takie jak suchy kaszel i trudności w oddychaniu;
• bóle brzucha, wymioty i biegunka;
• zaburzenia świadomości.

Co zrobić w sytuacji, gdy podejrzewasz możliwość Legionelli? Leczenie odbywa się przede wszystkim poprzez antybiotykoterapię. Specjalnie dobrane antybiotyki, takie jak erytromycyna i inne makrolidy, są stosowane w celu eliminacji bakterii. Ważne jest też wsparcie w postaci nawadniania, leczenia objawowego i intensywnej terapii oddechowej. Dzieje się tak głównie w przypadkach cięższych infekcji, ale szczególnie kwestia nawadniania powinna być traktowana priorytetowo niezależnie od stanu zdrowia.

Całość sprowadzić można do jednej zasady – w przypadku symptomów chorobowych i podejrzeń, bezwzględnie należy szybko zarezerwować termin wizyty u lekarza. Nie musi być to specjalista od chorób zakaźnych – również specjalista medycyny rodzinnej może w pierwszym etapie pomóc w procesie leczenia i obraniu optymalnej ścieżki zdrowotnej.